142 vragen over ERE en elektrisch laden

ERE staat voor emissiereductie-eenheid en is de vergoeding die je als EV-rijder kunt krijgen voor verifieerbare thuislaaddata. Sinds 2026 kunnen particulieren die data laten registreren bij de Nederlandse Emissieautoriteit via een aanbieder (inboekdienstverlener), die de EREs vervolgens verkoopt aan partijen met een CO₂-reductieverplichting. Hoeveel dat oplevert, hangt af van je laadvolume en de actuele ERE-koers.

Als particulier kom je doorgaans in aanmerking als je laadpaal een geïntegreerde MID-gecertificeerde meter heeft, verifieerbare data per laadsessie levert, en jij eigenaar bent van of gemachtigd bent voor de netaansluiting. De laadpaal moet bovendien in Nederland staan. Voldoe je aan deze punten, dan kun je je via een aanbieder aanmelden; doe de laadpaalcheck voor een indicatie van jouw situatie.

Een MID-gecertificeerde meter is een elektriciteitsmeter die voldoet aan de Europese meetinstrumentenrichtlijn (MID) en dus aantoonbaar nauwkeurig en betrouwbaar meet. Voor ERE moet deze meter in de laadpaal zelf zijn ingebouwd, niet los in de meterkast. Alleen zo levert de meter de verifieerbare kWh-data die een aanbieder nodig heeft om je laadsessies bij de NEa te kunnen registreren.

Een ERE-aanbieder heeft verifieerbare laaddata per sessie nodig: datum, tijd en het aantal geladen kWh, rechtstreeks afkomstig uit de geïntegreerde MID-meter van de laadpaal. Een enkel totaalverbruik zonder onderliggende sessies is meestal niet genoeg. De aanbieder legt uit hoe je deze gegevens exporteert of automatisch laat koppelen vanuit je laadpaal-app of back office.

Dat hangt af van hoeveel kWh je thuis laadt, de actuele ERE-prijs en de commissie of het tarief van je aanbieder. Bij het referentievolume van 4.000 kWh per jaar en een prijs rond € 0,10 per kWh bruto gaat het al snel om enkele honderden euro’s per jaar, vóór commissie. Vul je eigen kilometers en verbruik in bij de rekentool voor een persoonlijke indicatie; het blijft een schatting, geen gegarandeerd bedrag.

Een inboekdienstverlener registreert je verifieerbare thuislaaddata bij de NEa, zet die om in EREs, verkoopt ze op de markt en betaalt jou het afgesproken deel van de opbrengst uit. Particulieren kunnen dit niet zelf bij de NEa regelen; de inboekdienstverlener heeft daarvoor een eigen NEa-registratie. Aanbieders verschillen in commissie, uitbetalingsfrequentie en contractvoorwaarden, dus loont het om die te vergelijken voordat je je aanmeldt.

Dat verschilt per aanbieder: sommige betalen per kwartaal uit, andere jaarlijks of pas na verkoop van de EREs. Omdat het ERE-stelsel van 2026 nieuw is, staat bij meerdere aanbieders de eerste uitbetaling gepland voor 2027 en is nog geen enkele afgeronde uitbetaling onafhankelijk bevestigd. Check daarom altijd de uitbetalingsfrequentie en -periode bij je gekozen aanbieder.

Ja, dat kan: de ERE-vergoeding hangt af van de laadpaal en de aansluiting waarop je laadt, niet van wie de auto bezit of least. Wel moet je eigenaar of gemachtigd gebruiker van de aansluiting zijn en over een geschikte meter met verifieerbare laaddata beschikken. Bij een leaseauto is het slim dit vooraf met je leasemaatschappij en ERE-aanbieder af te stemmen.

Ja, een VvE kan ERE ontvangen voor een gezamenlijk laadplein, mits de laadpunten voldoen aan dezelfde eisen als bij particulier laden: een geïntegreerde MID-gecertificeerde meter, verifieerbare laaddata en duidelijkheid over eigendom of machtiging van de aansluiting. Een aanbieder die VvE’s bedient, registreert de laadpunten en verdeelt de administratie per punt of per laadplein.

Controleer eerst de internetverbinding van de laadpaal en of de app of backend van de fabrikant nog gegevens toont. Blijft de storing bestaan, neem dan contact op met je ERE-aanbieder en de laadpaalleverancier; zonder doorlopende data kan er over die periode geen ERE worden ingeboekt. Hoe eerder je het meldt, hoe minder laadsessies je mist.

Ja. Volgens de Europese AFIR-verordening (art. 5 lid 1) moet elke openbaar toegankelijke laadpaal ad-hoc laden aanbieden: laden zonder je te registreren, zonder contract en zonder abonnement. Een app waarvoor je eerst een account moet aanmaken telt volgens de Europese Commissie niet als ad hoc, en alleen contant betalen ook niet. In Nederland stond die regel al in het Besluit infrastructuur alternatieve brandstoffen (art. 4). Gratis laadpunten vallen er niet onder.

Salderen stopt. Voor stroom die je teruglevert krijg je alleen nog een terugleververgoeding, en de meeste leveranciers rekenen daarnaast terugleverkosten per kWh. Tot 1 januari 2030 moet die vergoeding volgens de wet minstens 50% van de kale leveringsprijs zijn. Bij de vaste contracten die de Consumentenbond op 23 september 2026 vergeleek, hield je na aftrek van de kosten 0,25 tot 4,1 cent per kWh over. Zonnestroom die je zelf gebruikt, bespaart je de volle prijs inclusief belastingen.

Een vast bedrag: € 687 in 2026. Tot en met 2024 betaalde je niets, in 2025 € 667. Volgens de wettekst voor 2027 blijft het € 687, maar het Belastingplan 2027 kan dat nog wijzigen.

Bij V2L (vehicle-to-load) levert je auto stroom aan een apparaat, via een stopcontact in de auto of een adapter in de laadpoort, meestal tot zo’n 3,6 kW. Bij V2H (vehicle-to-home) levert je auto stroom aan je eigen huis, via een bidirectionele laadpaal. Bij V2G (vehicle-to-grid) levert je auto stroom terug aan het net, gestuurd door je energieleverancier, die je ervoor betaalt.